Van start

Op deze vrije zaterdagochtend leek het me hoog tijd om jullie in Nederland even te updaten over de afgelopen week. Dinsdag ben ik, nadat ik afscheid had genomen van mijn grote uitzwaai-comité, in het vliegtuig naar Lesbos gestapt. Het was een bijzondere ervaring om nu eindelijk in het vliegtuig te zitten dat me naar het eiland zou brengen dat, sinds ik er 2 jaar geleden voor het eerst geweest ben, altijd een plekje in mijn hart heeft gehad en het eiland dat voor het komende jaar mijn thuis zal zijn. Eenmaal op Lesbos werd ik op het vliegveld door mijn huisgenootje opgehaald. Ik kende haar al van eerdere keren dat ik hier was, dus het was erg leuk om haar weer te zien en om nu samen met haar in 1 huis te wonen. Ons appartementje ligt op een terrein waar ook een aantal andere lange-termijn vrijwilligers wonen. Het heeft een zwembad en ligt zo’n 50 meter van de kust vandaan. Kortom, een heerlijk plekje!

Het uitzicht vanuit de slaapkamer van ons appartement. On huisje ligt aan de rand van het dorpje Panagiouda, zo’n 3 kilometer van kamp Moria vandaan.
Mijn nieuwe thuis voor het komende jaar, waar de hardnodige ventilator eigenlijk non-stop aanstaat!

Woensdagochtend had ik een training/introductie voor nieuwe vrijwilligers. Omdat er in korte tijd best veel verandert op het eiland, kreeg ik, ondanks dat ik al meerdere keren op het eiland geweest ben, deze introductie ook. Tijdens de introductie hebben we ook nagedacht over waarom we hier zijn. Dat deden we aan de hand van Mattheus 25, het verhaal waarin het gaat over het laatste oordeel en waarin de schapen worden gescheiden van de bokken. Jezus zegt in dit gedeelte dat alles wat wij doen voor de geringste naaste, dat wij dat doen aan Hem. Het was erg bemoedigend om het zo met elkaar te hebben over het doel van het werk hier en waarom we hier zijn. Niet alleen om de handen en voeten te zijn van Christus, maar ook om Hem te dienen.

Na de introductie was het tijd voor een eerste bezoek aan het kamp. Ik was ontzettend benieuwd hoe het kamp er uit zou zien, wat er veranderd was en wat hetzelfde gebleven was. Iedere keer dat ik terug ben geweest voelde het kamp de eerste keer aan als compleet hetzelfde, maar tegelijk ook compleet anders. Nu was dat ook zo. Moria blijft hetzelfde, het blijft structureel overvol, het blijft zo dat er altijd vluchtelingen uit zoveel verschillende landen zijn, Moria zal altijd verdrietige én lachende gezichten hebben. Maar zoveel verandert er ook, de gezichten die ik zie zijn voor mij compleet vreemd, zaken worden anders aangepakt, het kamp ziet er anders uit, waar eerst tenten stonden staat nu niets of waar eerst niets stond staan nu tenten of containers, de gedeeltes voor kwetsbare vluchtelingen zijn uitgebreid (waar eerst alleen Sectie A, B en C waren, hebben ze nu ook D en E), er zijn nieuwe schaduwplekken, er zijn nieuwe wasplekken, waar eerst alleen grind lag is nu een betonnen pad en er zijn hekken waar dat eerst niet was. Tijdens de rondleiding maakte onze gids hierover de opmerking dat alle veranderingen iets van “permanentie” uitstralen. Betere en meer faciliteiten (waar ik ontzettend blij mee ben), geven wel het signaal af dat het kamp hier voorlopig niet zal verdwijnen en dat is iets waar zowel de Grieken als de vluchtelingen niet heel blij mee zijn natuurlijk…

Verder ben ik ook al begonnen met het casework dat ik de komende tijd zal gaan doen. Met een van de coördinatoren heb ik gesproken over de taken die ik zal gaan krijgen en ik ben erg enthousiast om hiermee aan de slag te gaan. Voor nu probeer ik vooral weer gewoon te wennen aan het zijn in het kamp. Ik doe mijn best om mijn collega’s (beter) te leren kennen, ik probeer vluchtelingen te leren kennen en langzaamaan een band op te bouwen. Daarna zal ik me meer gaan focussen op de specifieke taken die ik heb gekregen, maar daarover zal ik in mijn andere blogs nog veel meer schrijven.

11 gedachten over “Van start

  1. Beste Debra ,wat fijn dat je plekje weer heb gevonden ,wat fijn dat je met zo velen dit mooie maar ook moeilijke werk mag doen ,mag de Heere je daar steeds weer de kracht en de liefde voor geven ,ik weet wat het is om de moeilijke omstandigheden steeds weer in Gods hand te leggen .Maar de liefde overwind alles,ik wens je Gods nabijheid toe ,Hartelijke groet Bep Batenburg .E

  2. Wat leuk al zo snel een verhaal. Mooi om te horen dat je enthousiast bent om met je taken aan de slag te gaan. We blijven je volgen! Heel veel succes.

  3. Fijn dat je er weer bent! En wat een goede beschrijving van het kamp, idd dubbel die betere voorzieningen… Leuk wat van je te lezen! Groeten, Janet

  4. Hoi Debora,
    Boeiend om te lezen je verslag, een klein beetje kan ik het me voorstellen omdat ik in een vluchtelingenkamp in Athene ben geweest. Heel veel sterkte en Gods zegen!

  5. Fijn dat je zo weer bezig kunt zijn om de basis te leggen voor je werk in het kamp in de komende tijd. Gods zegen toegewenst!

  6. Hallo Debora,
    Fijn dat je veilig bent aangekomen, en dat je nu aan het werk kan, werk wat je zo graag doen wilt, om mensen te helpen,
    Wens je kracht en sterkte toe, ook als het even moeilijk wordt, maar weet God’s hand is om je heen,
    Een hartelijke groet,
    Hanna

  7. Hallo Debora,
    Fijn om te lezen dat je, je plekje hebt gevonden. Alle goeds en Gods zegen voor het werk dat je mag gaan doen. Hartelijke groet uit Malawi.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *