De baby’s van Moria

In deze blog wil ik jullie een klein inkijkje geven in het gedeelte van Moria waar ik veel tijd doorbreng, de zogenaamde “sections”. Deze sections liggen vlakbij de ingang van het kamp, aan de voet van de heuvel waarop de rest van het kamp ligt. Er zijn in totaal 5 Sections, met de namen A t/m E. A en B zijn gedeeltes waar alleenreizende minderjarigen wonen, daar kom ik in principe niet. Wél werk ik in de andere 3 sections, namelijk C, D en E. In deze gedeeltes wonen de alleenstaande vrouwen beschermd achter een poort. Dit beschermd wonen houdt in dat alléén de mensen die in deze gedeeltes wónen toegang hebben, de mensen die in de rest van het kamp wonen kunnen de poort naar de sections niet door. In Section C en D wonen in principe de alleenreizende vrouwen zónder kinderen en in E wonen alleenreizende vrouwen met (jonge) kinderen. Section C bestaat uit 10 “containerhuisjes” met in iedere container 3 slaapkamers en een badkamertje. De kamers in de containers staan vol met stapelbedden en in iedere container wonen ongeveer 18 – 20 vrouwen. Voorbij de poort naar Section C is de poort naar Section D. Section D bestaat uit 7 tenten en per tent wonen ongeveer 10 vrouwen en aan het eind van de rij tenten staat container waarin toiletten en wastafels zijn geïnstalleerd. Achter Section D ligt Section E met 8 ISO-boxen (een soort containers) en ook een container met toiletten. Per ISO-box wonen gemiddeld 5 moeders met allemaal 1 of meerdere kinderen. In totaal wonen er in deze 3 sections dus zo’n 300 vrouwen én tientallen kinderen. 

De eerste kamer van Section C is de kamer waar ik het meeste kom. Het voorste gedeelte van deze container is een open ruimte van waaruit het eten drie keer per dag wordt uitgedeeld. Achterin de container hebben wij een klein kantoortje vanwaaruit ik en mijn teamgenoten werken en naast dat kantoortje is een kamertje voor de zwangere vrouwen. Het zwangere-vrouwen-kamertje is zo’n 5 bij 5 meter groot en heeft tegen alle wanden een stapelbedstaan en in het midden is zo’n 1 vierkante meter loopruimte. Toen ik vorig jaar in deze Section werkte werden deze vrouwen, zodra de baby geboren was, binnen niet al te lange tijd (één, hooguit twee weken) uit Moria gehaald en kregen ze een plekje in een appartement in Mytilini, de hoofdstad van het eiland. Nu gaat dat allemaal veel langzamer en zijn er amper appartementen beschikbaar en moeten de kersverse moeders in Moria in de Section blijven. 

Een van de kersverse moeders met haar pasgeboren baby’tje.

Nu weet iedereen dat zwangere vrouwen, als alles goed gaat, op een gegeven moment moeten gaan bevallen. Vlak voordat ik in Moria aankwam waren er al een aantal pasgeboren baby’s in de Section, maar sinds vorige week zijn er 3 nieuwe baby’s bij. Een van de moeders liep al een paar weken moeizaam, waggelend, met haar dikke buik en van moeite vertrokken gezicht rond en het was voor iedereen duidelijk dat het moment van bevallen niet lang meer kon duren. Wat we niet hadden bedacht was dat er 3 baby’s in 2 dagen bij zouden komen! Vorige week was het zo ver, ’s avonds brak bij een van de moeders de vliezen en mijn collega heeft haar naar de dokter gebracht, die haar vervolgens naar het ziekenhuis doorverwees. De volgende dag was het bij 2 andere moeders raak en ook zij vertrokken naar het ziekenhuis. Een van de baby’s moest met een keizersnee gehaald worden, de andere twee kwamen via de natuurlijke weg. Toen ik de volgende dag hoorde dat we 3 vrouwen in het ziekenhuis hadden met alle drie een pasgeboren baby’tje moest ik er natuurlijk heen! Samen met twee andere meiden sprongen we ’s avonds na onze werkdag in de auto om op kraamvisite te gaan. In een van de achterste kamers op de kraamafdeling lagen ze dan. In een kamer waar in Nederland misschien maximaal 4 bedden zouden staan, stonden er hier 6 en in 5 van die bedden lag een kersverse moeder, waarvan ik er 3 persoonlijk kende. Toen ik mijn hoofd om het hoekje van de deur stak en de kamer binnenstapte, veranderden hun gezichten in een grote glimlach. En wat een prachtige, schattige baby’tjes hadden ze! Met hun zachte, zwarte krullenkopjes lagen ze vredig in hun bedjes te slapen. Het zien van deze pasgeboren baby’tjes riep zoveel verschillende emoties bij me op. De komst van het nieuwe leven is een vreugdevol gebeuren, maar tegelijkertijd kon ik wel janken als ik erover nadacht dat deze kleine mensjes binnen een aantal dagen in Moria zouden zijn. De plek waar je je ergste vijand nog geen leven gunt, daar zouden ze binnenkort met hun moeders weer moeten wonen. In een propvolle kamer, in een propvolle section, in een propvol vluchtelingenkamp…

Een van mijn favoriete schattige baby’tjes. Zij is ongeveer een week voor mijn aankomst in Moria geboren.

Iedere keer als ik nu een van de baby’tjes vasthoud vraag ik me af hoe hun leven er over 5 jaar uit zal zien. Heeft het feit dat hun jonge leven in Moria begon dan nog steeds invloed op wie ze zijn en hoe ze zich ontwikkelen? Zullen ze weten dat hun moeder met een zwangere buik in een rubberen bootje is gestapt op zoek naar veiligheid en een beter bestaan? Zullen de moeders vertellen over dat kamertje vol zwangere vrouwen en pasgeboren baby’s? Zullen ze de achterstand waarmee hun leventje begon kunnen inhalen..? 

Als al deze vragen door mijn hoofd spoken is het enige wat ik kan doen, bidden of God met hen mee gaat, want gelukkig weet ik dat ook deze baby’tjes een parel in Zijn hand zijn. 

10 gedachten over “De baby’s van Moria

  1. WoW Debora door je beschrijving van het kamp leef ik nog meer mee. Echt zo heftig. Alles wat bij ons normaal is, is daar een enorme luxe.
    Wat ben jij een bijzonder mens dat je je leven geeft om voor deze mensen te zorgen. In mijn gebed zal er speciaal plaats zijn voor jou en de baby’s en moeders van Moria.

  2. Hoi Debora,
    Wij bidden met je mee!

    Vandaag heb ik op mijn kleinkind gepast( een baby van 4 maand). Eén en al Hollands welvaren, een vrolijk en blij kind. Dit gun je elk baby’tje en bij zo’n afhankelijk leventje is het moeilijk te verteren dat ze in moeilijke omstandigheden zullen opgroeien. Ik wens je toe dat je desondanks rust mag ervaren bij je werk en de kracht krijgt om vol te houden en daarnaast ook kunt genieten. Je mag hoop geven door je liefdevolle aanwezigheid!
    Een hartelijke groet van Janette Siertsema

  3. Wat een prachtig kindje!
    Is er wel verloskundige zorg in het kamp?
    Het is niet voor te stellen voor ons waar deze moeders moeten leven. Wat mooi dat de moeders glimlachen als ze jou zien! Dat is al zo belangrijk; jouw aanwezigheid.
    Heel veel sterkte met het Licht verspreiden,
    Hartelijke Groet,
    Alien Post

    • Gelukkig heeft Artsen zonder Grenzen heeft net buiten Moria een kliniek, speciaal voor zwangere vrouwen en moeders met jonge baby’s. Hier krijgen de vrouwen gelukkig meestal de medische hulp die ze nodig hebben.

  4. Mooi Debora, dat je het zo gedetailleerd omschrijft dat je er als lezer echt iets van kunt aanvoelen, al is dat inderdaad maar iets en zou je echt schrikken als je het allemaal in het echt kon zien en meemaken. Ook nu weer veel sterkte en Gods zegen toegewenst!

  5. Mijn hart breekt Debora als ik je verhaal lees over die vrouwen en hun baby’s. Ik denk dat deze vrouwen uit een Afrikaans land komen? Ik droom van een wereld zonder mensensmokkelaars. Een wereld waar mensen niet meer met valse voorwendsels naar een werelddeel zonder toekomst worden gelokt. Een wereld waar ze niet in bootjes stappen om zo een gevaarlijke fuik in te varen. Want eenmaal in die fuik: hoe komen ze daar ooit weer uit? Een wereld waar de rijke mensen de arme mensen helpen om in hun land menswaardig te leven. Tot die tijd, waarin dromen werkelijkheid worden (wanneer machthebbers eindelijk het goede zullen gaan doen), ben ik blij dat jij daar bent. En met jou vele anderen. Om nood te lenigen, om liefde te geven. Om te laten zien aan deze mensen dat zij zeker een parel zijn in Gods hand! Ik wens je van harte Gods kracht toe! Voor jou, voor de andere hulpverleners en voor al die mensen die daar moeten leven, een tekst die ik vanmorgen moest lezen: ‘U mag uw zorgen op Hem afwentelen, want u ligt Hem na aan het hart’ 1 Petr. 5:7.

  6. Hi lieve Debora,
    Wat ontroerend weer om te lezen.
    Veel kracht en moed gewenst om de zegeningen van elke dag en de lichtstralen in de diepste duisternis te blijven zien. Ook energie om telkens weer met die emoties om te gaan en telkens weer die vragen en pijn te ervaren. Blijf dichtbij het hart van de Vader en rust veel uit bij Hem. Ook in die diepe zwartheid is Hij de Koning van de wereld.
    Dikke knuffel! ❤️

  7. Hallo lieve Debora,
    we volgen het nieuws en dat geeft treurige beelden. We hebben dan ook veel respect voor alle hulpverleners die zich inzetten om de situatie die zo uitzichtloos lijkt toch nog draaglijk te maken, hoe zwaar dat ook is. Hopelijk gaat het goed met de baby’s en de mama’s. We mogen dankbaar zijn dat ons wiegje ergens anders heeft gestaan. Dat dit nieuwe leven ook weer kracht en moed mag geven om door te gaan met jullie goede werken. We denken aan jou en allen om je heen, en bidden jullie moed en kracht toe om dit werk in liefde voort te zetten.
    Liefs en een groet uit bruinisse,
    Joep en Anita Krijger

  8. Hoi Debora
    Wat een mooi maar ook schrijnend verhaal
    Wat een fijn en mooi werk mag je daar doen en wat zal het jou ook af en toe zwaar vallen
    Maar gelukkig weet je dat God bij jou mag zijn en het van Hem mag verwachtten .
    Wij hebben ook prachtig nieuws
    Colin en Gerlinde hebben een zoon
    Roan
    Wij zijn heel erg blij dat het goed mag gaan en de moeder is gespaard
    Wel zijn er zorgen maar we weten dat God bij hen is .
    Liefs en groet uit Ye

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *