Regen, modder en kou

Oeps, er zijn zomaar bijna 2 maanden voorbij gegaan zonder een blog! Hoog tijd dus om weer eens een update te schrijven!

Op dit moment wonen er rond de 17.000 mensen in Moria. Toen ik in augustus aankwam waren dat er rond de 9.000, in een paar maanden tijd is het kamp dus haast verdubbeld! In de zomer stond Moria al vol met tentjes en was aan de oostkant van het kamp de heuvel helemaal volgebouwd met tentjes. Op dit moment wordt het hele kamp omringd met tentjes, en dat terwijl de winter zijn intrede doet. Op onderstaande luchtfoto die afgelopen week is gemaakt valt goed te zien hoe Moria letterlijk uit zijn voegen barst.

Dit is Moria en de omliggende olijfgaarden. De rode streep linksboven is Section C, met daaronder Section D (tenten) en Section E (ISO-boxen).
Alle tenten aan de boven- en rechterkant zijn er in de afgelopen maanden bijgekomen.

De afgelopen 2 maanden heeft EuroRelief hard gewerkt om, voor zover dat kan, Moria wat meer “winterproof” te maken. Een team Nederlanders heeft op alle ISO-boxen in Moria golfplaten daken geïnstalleerd om de lekkage tegen te gaan. Ook de ISO’s in Section E zijn voorzien van een nieuw dak en gelukkig krijgen we nu geen klachten van lekkage meer. Ongeveer 2 maanden geleden hebben we ook met een groot team alle tenten in Section D vervangen en wat meer winterproof gemaakt. Met een extra laag aan de binnenkant, een stevig zeil óver en een laag pallets ónder de tent, zouden alle tenten het water en de kou enigszins moeten kunnen trotseren. Nieuw grind dat we in het pad hebben gestort moet ervoor zorgen dat het geen modderboel wordt zodra het gaat regenen. Afgelopen week hebben we deze zogenoemde “winterization” in de Section afgemaakt met elektrische verwarmers voor iedere tent en ISO-box, die met gejuich en applaus werden ontvangen.

Het contrast tussen de Sections en het gedeelte buiten het kamp is gigantisch. In Olive Grove, het gedeelte aan de onderkant van de luchtfoto, zijn lang geleden al wasfaciliteiten geïnstalleerd, de mensen daar hebben hun manieren gevonden om aan elektriciteit te komen, kortom het leven daar is nog redelijk gestructureerd. In de afgelopen maanden zijn er echter zo veel mensen aangekomen dat ook Olive Grove vol raakte. De mensen zijn daarom hun tenten op gaan slaan aan de andere kant van Moria. Waar dit 3 maanden geleden nog gewoon olijfgaarden waren, zijn deze velden nu het thuis van honderden, zo niet duizenden mensen. Hier zijn nog geen toiletten geïnstalleerd, hier is amper elektriciteit, hier geen pallets onder de tenten of elektrische kacheltjes om de mensen warm te houden. De mensen noemen het onderling de “jungle” en er is eigenlijk geen betere omschrijving.

De “jungle” waar mensen moeten zien te overleven in de modder…

Met de komst van de winter is ook de regen gekomen. Afgelopen week heeft het een aantal dagen geregend en waar Moria in de zon al een moeilijke plaats is, verandert het met de regen echt in een hel. Zelf word ik altijd erg chagrijnig als ik natregen en koude voeten krijg. Tijdens zo’n regendag moet ik steeds weer tegen mezelf zeggen dat ik aan het eind van de dag naar een schoon en droog huis kan, waar ik een warme douche kan nemen, droge kleding kan aantrekken en lekker onder de dekens in bed kan kruipen. De mensen hier in Moria kunnen dat niet. Zij zitten met hun natte kleding in hun natte tent, waar al hun kleding nat is, hun schoenen nat en modderig zijn en dat ook blijven. Op zo’n regenachtige dag praten ik en mijn collega’s elkaar moed in en proberen we elkaar vrolijk te houden. Maar wat doe je als er een alleenreizende jongen van 16 jaar blijft smeken om een tarp en je hem die niet kunt geven? Wat doe je als een moeder met een pasgeboren baby en een kindje van 1 jaar aan je smeekt of ze in de Section kan wonen, maar deze stampvol zit? Wat doe je als je hoort dat er een gezin met twee blinde kinderen in Moria is aangekomen maar alle ISO-boxen ook bomvol zitten? Wat doe je als die hoogzwangere alleenreizende vrouw een bed in de Section nodig heeft, maar al die bedden bezet zijn? Hoe zeg je liefdevol “Nee” als alles in je schreeuwt dat je deze mensen moet helpen?

Al deze vragen en steeds weer dit “Nee” zeggen zorgen ervoor dat wij als vrijwilligers na een tijdje duidelijk toe zijn aan een vakantie. Ook ik merkte dit tijdens de afgelopen weken. Na ongeveer 3 maanden kan je niet meer liefdevol en geduldig blijven. Ik merkte bij mezelf dat ik op de zoveelste vraag of we niet toch nog een deken konden geven of of er toch niet een plekje in de Section beschikbaar was, kortaf reageerde en dat ik geen zin meer had om wéér een verhaal dat doorspekt is van ellende en verdriet aan te horen. Hoog tijd dus om voor een pauze richting Nederland te komen! Op dit moment zit ik in Thessaloniki waar ik een aantal dagen even bij kan komen. Dinsdag vlieg ik naar Nederland om daar Kerst en Nieuwjaar met familie en vrienden door te brengen. Ik zie er naar uit om iedereen weer te zien en te spreken! Tot snel!

Alle foto’s in dit bericht komen van The Guardian.

10 thoughts on “Regen, modder en kou

  1. Ha Debora,
    Fijn om weer wat van je te horen , wat maak je veel mee, kan me voorstellen dat het niet altijd makkelijk is , want je wilt zo graag helpen en dan lukt het niet ,
    Daarom is het fijn dat je er even afstand van kan nemen , en naar huis kan komen om samen met je fam het kerstfeest te gedenken en oud en nieuw te vieren.
    Wens je een veilige reis naar huis toe ,ze wachten op je,
    Van harte Gods zegen bij alles wat je doet
    Hartelijke groet
    Hanna

  2. Heel fijn Debora dat je een paar weken thuis kan zijn en kan bijkomen van wat je allemaal meemaakt op Lesbos. We hebben veel bewondering voor jou en alle hulpverleners. We bidden en hopen dat je weer nieuwe kracht en energie hebt om na een paar weken weer terug te gaan.
    Goede reis en tot ziens in Bru! Vriendelijke groet Hans en Heleen.

  3. Hallo Debora,

    je hart huilt als je deze ellende allemaal leest, laat staan dat je er middenin zit, en je energie als hulpverlener uitgeput raakt. Het doet ons des te meer beseffen dat we het zo goed hebben.
    Fijn dat je een paar weken naar huis kan komen om je familie te zien, tot rust te komen, en nieuwe energie bij kan tanken om opnieuw je weg naar Moria te vinden.
    We denken aan je en goede reis naar Bru!

    Groeten
    Joep en Anita Krijger

    • Debora,
      Wat fijn om weer van je te horen. Maar wat een verschrikkelijke verhalen,niet te bevatten. Ik wens je een goede reis naar Bru.
      Vriendelijke groet.
      To Hanzen.

  4. Hoi Debora,

    Fijn dat er zoveel mensen geholpen hebben in Morria. Op jou kunnen we trots zijn dat je dat allemaal doet voor die mensen en dat is het belangrijkste
    .fijn dat je met de kerstdagen bij je familie bent. goede reis naar Bruinisse!!

    Groetjes,
    Atie Otte

  5. Ha lieve dochter,

    Wat een ellende daar op Lesbos. Ik kan goed begrijpen dat je er zó moe van wordt om al dat verdriet te zien en te proeven. Dat gaat je niet in de kleren zitten.
    Heel goed dat je een time out neemt.
    We kijken er naar uit dat je thuis komt. Even bijtanken van alle drukte en samen met ons kerst thuis vieren.
    Tot dinsdag lieverd,
    Je moeder.

  6. Heftig om dit allemaal te lezen! Ergens weet je het wel, maar als je dan uit eerste hand hoort/leest hoe schrijnend het allemaal is, dan komt het wel extra binnen 🙁 Ik kan me heel goed voorstellen dat het goed is even op adem te komen.

    Tot ziens in Bru 🙂

  7. Hallo Debora .in al die ellende van je medemens ,wens ik je Gods kracht en nabijheid toe ,anders hou je dat niet vol.
    Een goede reis ,en geniet van je thuis komst .

  8. Dag Debora, Je welverdiende rustperiode zit er misschien al (bijna) op. Fijn dat dit mogelijk was en je zo weer op kon laden voor een nieuwe periode. Voor het nieuwe jaar wens ik jou heil en zegen toe. Ik wil je graag bemoedigen met enkele regels uit en lied van Jochen Klepper (Lied 445 NLB):
    ‘God lijkt wel diep verborgen
    in onze duisternis
    maar schenkt ons toch een morgen
    die vol van luister is’.
    Met een hartelijke groet,
    Anneke Jumelet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *