Het werk gaat door

De zomer is aangebroken. In Nederland heeft iedereen de afgelopen weken van heerlijk zonnig weer genoten en hier in Griekenland is dat niet anders. Sinds ongeveer 2 maanden is het winterweer gelukkig echt voorbij en langzaamaan wordt de hitte intenser. Er is een hoop gebeurd in de afgelopen maanden en het leek me hoog tijd om jullie te vertellen hoe het er hier voor staat.

Op dit moment ben ik onderweg vanuit Samos terug naar Lesbos. De afgelopen week ben ik hier op Samos geweest omdat EuroRelief hier een nieuw project wil opzetten. We zijn nog in de oriënterende fase en het is nog niet helemaal duidelijk wat we precies hier hopen te gaan doen. Op dit moment is hier een klein team van vrijwilligers dat de vluchtelingen hier wil leren kennen en we zijn aan het kijken hoe we kunnen ondersteunen bij het verhuizen van de vluchtelingen van het oude kamp, naar een nieuw kamp dat gebouwd is. Ik was gevraagd om hier een week te komen om deze vrijwilligers te trainen en mijn ervaring op Lesbos te delen. Hoe het er hier in de toekomst gaat uitzien weten we nog niet, dus: wordt vervolgd.

Op Lesbos gaat ondertussen ook het werk door. De afgelopen maanden heeft de Griekse overheid veel geïnvesteerd om de situatie in het kamp te verbeteren. Hele zones worden opgehoogd, nieuw grind wordt gestort en er zijn zelfs wooncontainers gebracht. Het Social Care team dat ik leid speelt een actieve rol in het plaatsen van de extra kwetsbaren in deze containers. Mensen met handicaps, ernstige ziektes en andere grote problemen krijgen, in samenwerking met de Griekse autoriteiten, voorrang om in deze containers te gaan wonen.

Het Social Care team, waar ik jullie alles over heb verteld in mijn vorige blog, is nog steeds hard in ontwikkeling. Eerder vertelde ik jullie hoe we met medische NGO’s om tafel hebben gezeten om te kijken hoe we kunnen samenwerken en inmiddels is deze samenwerking een feit. We zijn bijna dagelijks met hen in contact om ervoor te zorgen dat mensen de juiste follow-up krijgen en verwijzen mensen door voor bijvoorbeeld medicatie of medische onderzoeken. Ook weten zij ons te vinden om bijvoorbeeld vluchtelingen te ondersteunen bij hun bezoek aan de dokter of te informeren over afspraken.

Ik werk met een fantastisch team van vrijwilligers die vaak een aantal maanden of zelfs langer blijven.

Daarnaast weten ook andere actoren ons te vinden. We werken bijvoorbeeld samen met een NGO die actief is in de WASH sector en bepaalt waar toiletten worden geplaatst en die de douches in het kamp managet. Ook met hen zijn we in contact over de plaatsing van gehandicaptentoiletten in de buurt van de mensen die deze nodig hebben, wij zorgen ervoor dat deze mensen een sleutel hebben, ook kunnen we hen doorverwijzen naar de rolstoeltoegankelijke douches.  

Ons team werkt niet alleen met mensen met medische problemen, maar ook veel mensen met psychische nood of mensen die extra bescherming nodig hebben komen naar ons toe. Het werken met deze mensen is vaak een uitdaging. Voor de milde psychische problemen is redelijk wat zorg aanwezig, maar zodra het heftiger wordt en mensen zichzelf beschadigen of zelfmoord proberen te plegen wordt het ingewikkelder om hun hulp aan te bieden. Voor mensen met psychiatrische problematiek is het helemaal moeilijk om de juiste hulp te vinden. Gelukkig weten we langzaamaan openingen te vinden in het systeem om er voor te zorgen dat deze mensen bij de juiste instanties in beeld zijn. In al deze taken geldt dat we voor deze extra kwetsbare mensen een brug willen zijn tussen hen en de beschikbare zorg. We zijn zelf niet de artsen, maar zorgen dat de mensen die dat nodig hebben bij de arsten in beeld zijn, we zijn zelf niet de psychologen, maar voor de mensen die dat graag willen kunnen we verwijzingen naar psychologen doen. In dit hele proces is ons tweede doel ook dat de vluchtelingen zich gezien en geliefd voelen. In een systeem waar vaak geen ruimte is voor die persoonlijke aandacht, willen we de tijd nemen om naar mensen te luisteren zodat ze voelen en weten dat ze er toe doen en dat we om ze geven.

Het leven hier is niet alleen hard werken, maar ook in het weekend genieten van ons prachtige eiland.

Om al deze kwetsbare mensen de juiste hulp te kunnen bieden, probeer ik goed te investeren in het trainen van ons team. Hierin probeer ik zoveel mogelijk de samenwerking op te zoeken van professionals. Binnenkort hebben we bijvoorbeeld een info sessie gepland staan met een organisatie die juridische steun geeft waarbij we al onze vragen kunnen stellen. Veel van de hulp die in het kamp geboden kan worden hangt af van de status van de mensen in het kamp. Voor mensen die nog steeds in hun asielprocedure zitten zijn er meer opties dan voor uitgeprocedeerde vluchtelingen of mensen die al asiel gekregen hebben. Hopelijk begrijpen we na deze info-sessie weer beter hoe de asielprocedure nu eigenlijk precies werkt en hoe we het beste iedereen in het kamp kunnen helpen.

Een andere mooie ontwikkeling is dat we sinds een aantal maanden een nieuwe manier hebben om onze data op te slaan. Het werken met zoveel kwetsbare mensen en met een steeds wisselend team, vraagt om een goed georganiseerde dataopslag. In onze database heeft een van de technische vrijwilligers een mooie pagina gemaakt waar we alles kunnen bijhouden welke stappen we voor mensen hebben genomen en wat er nog meer moet gebeuren. Ik ben ontzettend blij met deze ontwikkeling, het heeft ons super veel geholpen in hoe we hulp kunnen bieden en met het doen van follow up.

Zo zien jullie weer, het werk hier gaat altijd door. Er zijn altijd nieuwe ontwikkelingen of crises waar we mee moeten dealen. Ook blijft de situatie politiek hier vaak ingewikkeld. Griekenland heeft een paar weken geleden aangekondigd vanaf nu de asielprocedure van mensen uit onder andere Somalië en Afghanistan anders aan te pakken. Vanaf nu moeten vluchtelingen uit deze landen eerst bewijzen dat Turkije voor hen onveilig is, voordat ze ook maar asiel kunnen aanvragen in Griekenland. Het wordt afwachten hoe dit er in de praktijk uit gaat zien, maar het is wel weer een voorbeeld van hoe ingewikkeld de situatie hier kan zijn. Ondanks deze uitdagingen weet ik dat ik hier op de goede plek zit en dat ik voorlopig nog niet weg wil. De hulp blijft zo hard nodig en er blijven ook nog steeds nieuwe vluchtelingen aankomen. Samen met mijn kerk ben ik aan het zoeken naar een manier om mijn verblijf hier ook voor de toekomst mogelijk te blijven maken. Wil je mij en het werk hier (blijven) ondersteunen, kijk dan onder het kopje “Doneer”. Hartelijk bedankt voor jullie steun!

Vandaag stond er ook een kort artikel over mijn werk in het Reformatorisch Dagblad. Naar aanleiding van Wereld Vluchtelingendag, morgen 20 juni, was mij gevraagd te delen waar ik graag gebed voor wil. Bid je mee:

-Voor betere psychische hulp voor de mensen die zo depressief en hopeloos zijn dat ze zichzelf beschadigen of zelfmoord willen plegen.

– Voor de situatie voor de mensen die het eiland mogen verlaten, maar die het moeilijk hebben in Athene zonder geld, huisvesting en een inkomen.

-Voor de Griekse en Europese overheden die ingewikkelde beslissingen moeten maken over het lot van vluchtelingen.

Als collega’s die een aantal maanden hier zijn geweest weer vertrekken, nemen we vaak afscheid met een etentje. Nu het toeristische leven op Lesbos weer open gaat, genieten we er van dat we eindelijk weer naar restaurantjes kunnen.

2 gedachten over “Het werk gaat door

  1. Debora,
    Wat mooi weer om te lezen dat er vorderingen worden gemaakt bij de werkzaamheden die je doet voor de vluchtelingen. Wens je kracht en Gods Zegen toe om het werk voort te zetten.
    Hartelijke groet uit Bru.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *