De eerste weken op Samos

Alweer 1,5 maand woon ik op Samos, in plaats van op Lesbos! Op 23 januari ben ik op de ferry gestapt en heb ik al mijn spullen naar Samos verhuisd. En deze eerste weken hier waren regelmatig erg intens! Na 1 week van „training“ in mijn nieuwe positie, moest ik al min of meer zelfstandig aan de slag, en aan het eind van die week bleek het grootste gedeelte van ons team corona te hebben. Bijna het hele team heeft een week in quarantaine gezeten en ook de week erna konden we helaas nog steeds niet aan de slag. Dat was uiteraard een grote tegenvaller, vooral voor de vrijwilligers die hier maar voor een aantal weken waren.

In dit busje heb ik al mijn bezittingen van Lesbos naar Samos kunnen verhuizen.

Ik heb maar van deze twee weken “vakantie” gebruik gemaakt om van mijn nieuwe appartement mijn nieuwe thuis te maken. De muren hebben een nieuw kleurtje gekregen, ik heb een lekkere bank geregeld en het helemaal gezellig gemaakt. Ik ben erg blij en dankbaar met mijn nieuwe plekje waar ik me gelukkig al helemaal thuis voel.

De quarantaine gaf me veel tijd om in mijn nieuwe appartementje te klussen.

Verder hebben we de tijd gebruikt om het prachtige eiland te ontdekken, inclusief een beklimming van de hoogste berg van het eiland! Om 9.00u begonnen we met lopen en rond 19.00u waren we eindelijk weer terug bij de auto. Een fysieke inspanning zoals ik nog nooit eerder in mijn leven had gedaan, en het was een behoorlijke klim, maar het was het helemaal waard!

Helemaal naar de top van de hoogste berg van Samos!

Gelukkig konden we na 2 weken toch weer aan de slag en we werden met open armen ontvangen door de vluchtelingen in het kamp. Veel mensen vertelden ons dat ze ons hadden gemist. Op de maandag dat we voor het eerst weer aan het werk waren, vroegen sommigen of we wat langer konden blijven, zodat ze langer volleybal konden spelen omdat ze het in die twee weken zo hadden gemist. Het was erg goed om te zien hoe ons werk een impact heeft op de mensen in het kamp.

Het werk in het kamp gaat nu rustig zijn gangetje. Als het weer het toelaat (en gelukkig is dat meestal zo!), spelen we veel volleybal en andere sporten buiten. Elke dag ontvangen we vrouwen en mannen om activiteiten mee te doen. Van fitness, tot het geven van naailes, schilderen, tot het spelen van spelletjes Uno en alles daar tussenin komt voorbij. Mijn taak hierin is dat ik alles aanstuur. Van het voeren van gesprekken met potentiele nieuwe vrijwilligers, het regelen van alles rondom hun appartementen, het regelen van financiën, vergaderingen met de UNHCR en de kampcommandant, tot het organiseren van onze wekelijkse teamvergadering vallen allemaal onder mijn verantwoordelijkheden. Heel andere taken dan dat ik gewend ben van mijn werk op Lesbos, maar ik haal er ontzettend veel voldoening uit en ik kan er ontzettend van genieten als ik zie hoe de vluchtelingen ons werk waarderen.

De gastvrijheid van de vluchtelingen is ongekend groot!

Al met al kan ik zeggen dat de eerste weken niet altijd makkelijk waren. Een nieuwe taak en nieuwe verantwoordelijkheden zijn uiteraard een grote uitdaging en de corona-uitbraak maakte het allemaal niet makkelijker. Daarnaast mis ik mijn oude community op Lesbos uiteraard ook heel erg. Van een groep van rond de 100 vrijwilligers werk ik nu met een team van maar 10 mensen. De meesten daarvan blijven hier ook maar een maand, dus het team verandert constant. Afgelopen week had ik gelukkig een aantal vrienden vanaf Lesbos op bezoek. Het was erg goed om tijd met hen door te brengen en met hen te kunnen delen wat me bezig houdt.

Samos is een prachtig eiland en er zijn zoveel mooie plekjes om te ontdekken!

Ondanks de moeilijke momenten weet ik dat ik hier een verschil kan maken en dat God degene is die me naar Samos heeft geleid. Op de momenten dat ik het de afgelopen weken soms moeilijk had, heeft het volgende lied me veel kracht en bemoediging gegeven:

“So when I fight, I’ll fight on my knees, with my hands lifted high. Oh God, the battle belongs to You, and every fear I lay at Your feet, I’ll sing through the night. Oh God, the battle belongs to You”

“Dus als ik vecht, vecht ik met gebogen knieën en met mijn handen geheven. O God, de strijd komt u toe. Elke angst leg ik aan uw voeten neer. Ik zal door de nacht heen zingen, O God, strijd komt u toe.”

5 gedachten over “De eerste weken op Samos

  1. Fijn Debora om weer een bericht van je te krijgen. Hopelijk kun je snel wennen aan je nieuwe baan.
    Wens je alle goeds en Gods Zegen toe.

  2. Hallo Debora, mooi dat we even een inkijkje mochten nemen in alles wat jij in het kamp op Samos doet. Wij wensen jou en het team om je heen alle goeds en de kracht van Zijn liefde toe.

  3. Fijn om weer wat van je te horen. En mooi hoe jullie werk echt het verschil maakt. Elke druppel is er 1… Gods zegen op je werk, geniet van de mooie momenten en sterkte met de moeilijke!

  4. Hallo Debora.Een nieuwe omgeving en nieuw werk daar moet je aan wennen.Leuk om weer een brief op de computer te ontvangen.dan weet ik hoe het gaat met je .ja dat is een mooi vers .Goed dat je het vertaald hebt .Het is al gauw Pasen .Hele fijne Paasdagen alvast toegewenst.van Atie Otte

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.